Skonał nasz Zbawca i nasz Pan

1. Skonał nasz Zbawca i nasz Pan.Wiernie wypełnił Boży plan.Skonał, by zmazać piętno win,Skonał, by zmazać piętno win,Byśmy żyć mogli w chwale z Nim.

2. Kiedy tłum szydził z Jego mąk,Krwią broczył z boku, stóp i rąk.Pośród pogardy pełnych słów,Pośród pogardy pełnych słów,Z cierni koronę dano Mu.

3. Choć straszne męki za nas zniósł,Jęk skargi nie padł z Jego ust.Misję wypełnić wielką miał,Misję wypełnić wielką miałI życie z woli Ojca dał.

4. „Ojcze mój, za bierz kielich ten,Lecz jeśli chcesz, wypiję zeń.Dziś zakończyłem dzieło Twe.Dziś zakończyłem dzieło Twe.Weź mego ducha w ręce Swe”.

5. Skonał, a w kaźni Jego dzieńBlask słońca zakrył mroczny cień.Ziemia zadrżała, westchnął świat,Ziemia zadrżała, westchnął świat:„Bóg dał Swe życie, zmarł nasz brat”.

6. Kornie schylamy głowy swe,Aby symbole przyjąć teI święcie żyć w ostatnie dnie,I święcie żyć w ostatnie dnie,By wola Jego stała się.