1. Czy dziś dzięki mnie świat nieco lepszy był?Czy bliźniemu pomogłem ja?Czym pociechę mu dał?W serce otuchę wlał?Jak nie, to zawiodłem tak.Czy lżejsze brzemiona miał bliźni mój, boGotowy je byłem z nim nieść?I czy chorym, strudzonym pomogło dziś to,Że w ich drodze pomogłem im iść?
Więc zbudź się i daj z siebie coś,O niebie sny przestań wciąż snuć,Czyń więc dobro z radościąI służ z przyjemnością.Miłości i troski to cud.
2. Wszędzie wokół okazje do służby są,Więc nie pozwól, by umknęły ci,Nie mów: „Któregoś dnia…kiedy będę mieć czas…”,Lecz rusz się i zrób coś już dziś.Pracować i dawać — szlachetna to rzecz,A cnotą jest kochać ten trud.Tylko ten jest przydatny, kto pomaga żyć.Wszystkie dobre uczynki zna Bóg.
Więc zbudź się i daj z siebie coś,O niebie sny przestań wciąż snuć,Czyń więc dobro z radościąI służ z przyjemnością.Miłości i troski to cud.