Për K’të Forc’ t’Kodrave

1. Për k’të forc’ t’kodrave t’lëvdojm’, Zot,Per’ndi i t’par’ve tan’;Ti i bëre bijt’ e Tu t’fort’Këmbë ndërsa vun’ mbi mal.Izraelin Tënd udh’hoqeDrejt në t’lirisë skaj;

Për k’të forc’ t’kodrave t’lëvdojm’, Zot,Per’ndi i t’par’ve tan’.

2. N’duart e shtypësve t’furishëmDuruam, hoqëm gjat’;Ndihm’ për ne n’dob’si Ti ishe,Ndihma Jote forc’ na dha.Mes barbarësh të panumërt,N’lodhje para shkuam;

Për k’të forc’ t’kodrave t’lëvdojm’, Zot,Per’ndi i t’par’ve tan’.

3. T’sigurt’ Ti në k’të vend na prive,Mes maleve mburoj’Për më t’dashurit e bijveQë Ti solle nga kudo.Ne, për shkëmbin dhe për lumin,Luginën që rrit bar,

Për k’të forc’ t’kodrave t’lëvdojm’, Zot,Per’ndi i t’par’ve tan’.

4. Vigjilentë ndaj llambës Tënde,Drit’ e saj kurr’ t’mos resht’;Rojë altarit i bëjm’ neMes një qielli të qet’.K’tu shkëmbinjt’ burojnë guxim,Nga Ti sikur t’jen’ çar’,

Për k’të forc’ t’kodrave t’lëvdojm’, Zot,Per’ndi i t’par’ve tan’.