O Shpëtimtar, Ti që Mban Kuror’

1. O Shpëtimtar, Ti që mbanKuror’ gjembash shpues,Dhembja që përul’sisht mbart,T’rëndon prej brengosjes.Ushtarët t’përqeshin Ty,T’japin uthull të pish;Në kryq gozhd’ të ngulin Ty,T’vdesësh, Mbret i njer’zis’.

2. S’ka kaq të ulët krijes’,M’katar kaq t’shkat’rruar,Që pranin’ Tënde t’shenjt’ s’ndjen,Prej dashuris’ shp’tuar.Dhe pse miqt’ të tradhtojn’ Ty,Ndiejn’ shoq’rim t’dashuris’;Vet’ armiqt’ që t’vrasin Ty,Hirin Tënd mund t’marrin.

3. Flijimi Yt kaloiKërkesën e ligjit;M’shira Jote i jepetÇdo kohe dhe vendi.Satani më s’na dëmton,Betej’ e gjat’ mund t’jet’,Frik’ e vdekjes s’na shqet’son;Jetojm’, Zot, prej Teje.

4. Ç’lavd’rime mund të t’japim Ty,Zot, për fal’nderim?Për ne vërtet Ti vuajte;Për ne vërtet vdiqe,Në plan qiellor caktuarT’na shpëtosh, Mbreti Yn’.Jezus, i vajosuri,Ty t’sjellim dashurin’!