1. แม้นอกศาสนาจักรเบื้องล่างทั้งข้าวสาลีหญ้าขึ้นด้วยกันเมื่อไหร่พระเยซูจักริดรอนและถอนหญ้าหนามด้วยความโกรธา
ไม่ช้าหน้าเก็บเกี่ยวข้าวในนาเทวาเร่งเร้าเกี่ยวข้าวสู่เรือนเทวาเร่งเร้าเกี่ยวข้าวสู่เรือนไม่ช้าหน้าเก็บเกี่ยวข้าวในนาเทวาเร่งเร้าเกี่ยวข้าวสู่เรือนเทวาเร่งเร้าเกี่ยวข้าวสู่เรือน
2. จักบรรเทาความหวั่นที่นั่นหรือเมื่อหวนระลึกเขาอยู่ที่นี่ฟังมากเท่าใดรู้ซึ้งเท่าใดเติบโตแต่ไหนในกลุ่มสาลี
ไม่ช้าหน้าเก็บเกี่ยวข้าวในนาเทวาเร่งเร้าเกี่ยวข้าวสู่เรือนเทวาเร่งเร้าเกี่ยวข้าวสู่เรือนไม่ช้าหน้าเก็บเกี่ยวข้าวในนาเทวาเร่งเร้าเกี่ยวข้าวสู่เรือนเทวาเร่งเร้าเกี่ยวข้าวสู่เรือน
3. เปล่านี่ยิ่งจะซ้ำเติมตัวเขาให้วางวายภายใต้คุณความดีสำหรับเขาพระคำและศรัทธากลายเป็นเครื่องมือแห่งความวายปราณ
ไม่ช้าหน้าเก็บเกี่ยวข้าวในนาเทวาเร่งเร้าเกี่ยวข้าวสู่เรือนเทวาเร่งเร้าเกี่ยวข้าวสู่เรือนไม่ช้าหน้าเก็บเกี่ยวข้าวในนาเทวาเร่งเร้าเกี่ยวข้าวสู่เรือนเทวาเร่งเร้าเกี่ยวข้าวสู่เรือน
4. เมื่อเราพบกันดูไม่ผิดแผกคนแปลกหน้าคิดล้วนเป็นสาลีแต่ในพระเนตรทรงเดชองค์เจ้าใจเราปรากฏฺหมดครามเคลือบแฝง
ไม่ช้าหน้าเก็บเกี่ยวข้าวในนาเทวาเร่งเร้าเกี่ยวข้าวสู่เรือนเทวาเร่งเร้าเกี่ยวข้าวสู่เรือนไม่ช้าหน้าเก็บเกี่ยวข้าวในนาเทวาเร่งเร้าเกี่ยวข้าวสู่เรือนเทวาเร่งเร้าเกี่ยวข้าวสู่เรือน
5. หญ้าหนามควรเหลือเพื่อเหตุหลายอย่างบ้างเห็นแก่เพื่อนผู้เตือนอ้อนวอนที่เหลือองค์ท่านต่อต้านทางเดินดำเนินให้เสร็ดสําเร็จสมหวัง
ไม่ช้าหน้าเก็บเกี่ยวข้าวในนาเทวาเร่งเร้าเกี่ยวข้าวสู่เรือนเทวาเร่งเร้าเกี่ยวข้าวสู่เรือนไม่ช้าหน้าเก็บเกี่ยวข้าวในนาเทวาเร่งเร้าเกี่ยวข้าวสู่เรือนเทวาเร่งเร้าเกี่ยวข้าวสู่เรือน
6. แม้มันเติบใหญ่ใบก้านแข็งแรงแผนแห่งพระองค์ไม่ประสงค์นานพระเก็บเกี่ยวล้วนส่วนของพระองค์จะทรงโยนหญ้าสู่อเวจี
ไม่ช้าหน้าเก็บเกี่ยวข้าวในนาเทวาเร่งเร้าเกี่ยวข้าวสู่เรือนเทวาเร่งเร้าเกี่ยวข้าวสู่เรือนไม่ช้าหน้าเก็บเกี่ยวข้าวในนาเทวาเร่งเร้าเกี่ยวข้าวสู่เรือนเทวาเร่งเร้าเกี่ยวข้าวสู่เรือน
7. โอ น่าหวาดหวั่นเป็นเช่นนั้นหรือเก็บเกี่ยวเมื่อไหร่ชนต้องรู้ไหมทุกคนเป็นหญ้าหรือว่าสาลีโปรด ชี้เตรียมฉันเพื่อวันเก็บเกี่ยว
ไม่ช้าหน้าเก็บเกี่ยวข้าวในนาเทวาเร่งเร้าเกี่ยวข้าวสู่เรือนเทวาเร่งเร้าเกี่ยวข้าวสู่เรือนไม่ช้าหน้าเก็บเกี่ยวข้าวในนาเทวาเร่งเร้าเกี่ยวข้าวสู่เรือนเทวาเร่งเร้าเกี่ยวข้าวสู่เรือน