อาจารย์พายุกำลังโหมหนัก

1. อาจารย์พายุกำลังโหมหนัก!คลื่นยักษ์กำลังซัดสูงยิ่ง!ท้องฟ้าปกคลุมด้วยเงาแห่งความมืดขาดที่ยึดหลบภัยใกล้เคียงท่านไม่กลัวว่าเราตายหรือไร?บรรทมอยู่ได้อย่างไรเมื่อทุกนาทีถูกคุกคามอย่างบ้าคลั่งหลุมฝังศพอยู่ในทะเล?

สายลมและคลื่นน้ำจะเชื่อฟังบัญชา“จงสงบ”ไม่ว่าทะเลบ้าคลั่งด้วยพายุหรือภูตพรายหรือมนุษย์หรือไม่ว่าสิ่งไรสายน้ำใดไม่อาจล่มเรือประทับของเจ้านายแห่่งพื้นสมุทรแผ่นดินและฟ้าทุกสิ่งจะพากันเชื่อฟังบัญชา“จงสงบจงสงบ”ทุกสิ่งจะพากันเชื่อฟังบัญชา“จงจงสงบ”

2. อาจารย์ด้วยความเจ็บปวดวิญญาข้าน้อมเศียรโศกศัลย์วันนี้ดวงฤดีของข้าเศร้าโศกสะอื้นโอ้ตื่นเถิดช่วยด้วยข้าวอน!กระแสความเจ็บปวดและบาปล้นท่วมท้นจิตข้าเจียนตายโอ้อาจารย์ข้าวายชีวา!วายชีวา!อย่าชักช้าโปรดมาช่วยพลัน!

สายลมและคลื่นน้ำจะเชื่อฟังบัญชา“จงสงบ”ไม่ว่าทะเลบ้าคลั่งด้วยพายุหรือภูตพรายหรือมนุษย์หรือไม่ว่าสิ่งไรสายน้ำใดไม่อาจล่มเรือประทับของเจ้านายแห่่งพื้นสมุทรแผ่นดินและฟ้าทุกสิ่งจะพากันเชื่อฟังบัญชา“จงสงบจงสงบ”ทุกสิ่งจะพากันเชื่อฟังบัญชา“จงจงสงบ”

3. อาจารย์ความน่ากลัวนั้นจากลาพายุคลื่นลมสงบงันดวงตะวันสาดแสงส่องต้องเหนือน้ำสวรรค์ล้ำอยู่ในทรวงข้าโอ้โปรดสถิตเถิดพระผู้ไถ่!อย่าให้ข้าอยู่เอกาข้าจะเข้าเทียบท่าด้วยความยินดีนักและพักบนฝั่งสุขสราญ

สายลมและคลื่นน้ำจะเชื่อฟังบัญชา“จงสงบ”ไม่ว่าทะเลบ้าคลั่งด้วยพายุหรือภูตพรายหรือมนุษย์หรือไม่ว่าสิ่งไรสายน้ำใดไม่อาจล่มเรือประทับของเจ้านายแห่่งพื้นสมุทรแผ่นดินและฟ้าทุกสิ่งจะพากันเชื่อฟังบัญชา“จงสงบจงสงบ”ทุกสิ่งจะพากันเชื่อฟังบัญชา“จงจงสงบ”