1. ในยามเที่ยงคืนสุกใสนั้นนาเริงร่าเสียงเพลงโบราณเสียงเทพประสานเสียงพิณสุวรรณสนั่นในโลกเรานี้“สุขสันต์ยินดีมีแก่ประชาจากฟ้ากษัตริย์ภูมี”ชาวโลกต่างนิ่งเงียบตั้งฤดีเพื่อฟังเทพไท้ร้องเพลง
2. ท่านน้อมกายโบยบินจากฟากฟ้ามาพร้อมสันติสวรรค์แผ่คลุมชาวโลกผู้ยากไร้ครันเหนือผู้โศกศัลย์นานาท่านโบยบินเหนือผืนดินต้อยต่ำและระกำเศร้าโศกาเหนือเสียงเซ็งแซ่ของพสุธาบรรดาเทพไท้ร้องเพลง
3. ปีเดือนผ่านไปรวดเร็วที่ศาสดาทำนายแต่เพรงสมัยเวียนไปยุคใหม่จะมาคือยุคที่ทำนายไว้เมื่อราชาเจ้าชายสันติจะครองโลกและสวรรค์ใหมทั่วโลกร้องเพลงบทนี้ตอบไปเพลงที่เทพใช้ร้องเพลง