1. Αγαπητά είν’ σ’ Εκείνον,τα πρόβατα στον βοσκό.Πολλή αγάπη τούς έχεισαν ακριβό θησαυρό.Αγαπητοί είν’ σ’ Εκείνονκαι οι χαμένοι αμνοί.Πέρα στα όρη τούς ψάχνεικαι γύρω απ’ την πηγή.
Σ’ έρημο περιπλανώνται,στο κρύο, δίχως τροφή.Για να τα σώσει πηγαίνει,φέρνοντάς τα στο μαντρί.
2. Αγαπητοί είν’ σ’ Εκείνοντου ποιμνίου οι αμνοί.Απ’ τους λειμώνες ξεφεύγουνστο κρύο, δίχως τροφή.Δες ο ποιμένας τα ψάχνει,πρόβατα π’ έχουν χαθείκαι τα γυρίζει μ’ αγάπηκαι με μεγάλη τιμή.
Σ’ έρημο περιπλανώνται,στο κρύο, δίχως τροφή.Για να τα σώσει πηγαίνει,φέρνοντάς τα στο μαντρί.
3. Αγαπητά είν’ σ’ Εκείνοντα ενενήντα εννιά μακαι εκείνα που φύγανκαι πήγαν στην ερημιά.Άκου, με θέρμη φωνάζει,σήμερα παρακαλεί:«Δεν θα τα ψάξετε ’κείνα,όλ’ αυτά που ’χουν χαθεί;»
Σ’ έρημο περιπλανώνται,στο κρύο, δίχως τροφή.Για να τα σώσει πηγαίνει,φέρνοντάς τα στο μαντρί.
4. Πράσινοι είν’ οι λειμώνεςκαι ήρεμα τα νερά.Ναι, Κύριέ μας θα πάμεκαι θα τα ψάξουμ’ αυτά.Ανάθεσέ μας το έργο,δος μας αγάπη βαθιά,τα πρόβατά Σου να βρούμε,στείλε μας στην ερημιά.
Σ’ έρημο περιπλανώνται,στο κρύο, δίχως τροφή.Για να τα σώσει πηγαίνει,φέρνοντάς τα στο μαντρί.
Κείμενο: Μαίρη Γουίνγκεϊτ, 1845-1933
Μουσική: Ουίλλιαμ Κερκπάτρικ, 1838-1921