1. Najdroższe sercu PasterzaOwieczki w zagrodzie są.Na nie Swą miłość przelewa;Droższe Mu niż złoty tron.Najdroższa sercu Pasterza„Inna”, zlękniona wśród burz.Pasterz już góry przemierza,Nie straszne Mu głębie mórz.
Gdzieś na pustkowiu zbłąkane;Czeka je głód, strach i ziąb,On na ratunek im stanie,Sprowadzi je do Swych łąk.
2. Najdroższe sercu PasterzaJagnięta w zagrodzie są.Lecz gdy przekroczą obrzeża,Czeka je głód, strach i ziąb.Lecz dobry Pasterz ich szuka,Szuka, bo zna On ich los;Radości będzie to sztuka;Ratunku wielki był koszt.
Gdzieś na pustkowiu zbłąkane;Czeka je głód, strach i ziąb,On na ratunek im stanie,Sprowadzi je do Swych łąk.
3. Najdroższe sercu PasterzaSą te, co w zagrodzie ma,I ta, co ku kniejom zmierza,Co poszła w pustyni dal.Słuchaj! On gorliwie wzywa,Najczulsze prośby śląc ci:„Nie sprawdzisz, gdzie się ukrywaTa, co zgubiła się dziś?”.
Gdzieś na pustkowiu zbłąkane;Czeka je głód, strach i ziąb,On na ratunek im stanie,Sprowadzi je do Swych łąk.
4. Pastwiska te są zielone,Spokojny jest wody zdrój.Me serce służby spragnione,Odpowie: „Tak, jestem Twój!Uczyń mnie Swym pomocnikiemPozwól miłować jak Ty;Poślij mnie na tę pustynię,Bym szukał owieczek Twych”.
Gdzieś na pustkowiu zbłąkane;Czeka je głód, strach i ziąb,Ja na ratunek im stanę,Sprowadzę je do Twych łąk.
Słowa: Mary B. Wingate, 1845–1933
Muzyka: William J. Kirkpatrick, 1838–1921