1. M’sues, furtuna po shtohet!Valët lart ja po ngrihen!Qielli nga err’sira po zihet.Streh’ ose ndihm’ pran’ s’gjendet.Nuk ke frik’ se ne do t’mbarojm’?Në gjum’ si po pushonKur kaq çmendurisht një varr në thell’siÇdo çast po na kërcënon?
Era dhe valët do të binden Ty:Paq’, qet’si. Zem’rimi i detit plot stuhi,As djajt’, as njer’zit, as çfar’do që të vij’,S’ka uj’ të gëlltis’ anijen ku rriZoti i detit, tokës dhe qiellit.Të gjith’ ëmbëlsisht të binden Ty:Paq’, qet’si; paq’, qet’si.Të gjith’ ëmbëlsisht të bindenTy: Paq’, paq’, qet’si.
2. M’sues, mbushur me ankth në shpirtSot në hidh’rim përkulem.Në thell’si zemra më shqet’sohet.Zgjohu, më shpëto, t’lutem!Përrenj mëkati dhe ankthiShpirtin tim po pushtojn’Dhe po mbaroj! Po mbaroj! Mësues.O, nxito dhe më ndihmo!
Era dhe valët do të binden Ty:Paq’, qet’si. Zem’rimi i detit plot stuhi,As djajt’, as njer’zit, as çfar’do që të vij’,S’ka uj’ të gëlltis’ anijen ku rriZoti i detit, tokës dhe qiellit.Të gjith’ ëmbëlsisht të binden Ty:Paq’, qet’si; paq’, qet’si.Të gjith’ ëmbëlsisht të bindenTy: Paq’, paq’, qet’si.
3. M’sues, tani tmerri mbaroi.Natyra ëmbël pushon.Dielli mbi liqen pasqyrohet,Krahërori im gëzon.Rri k’tu, Shëlbues i bekuar!Vetëm të mos qëndrojDhe në port do t’arrij plot me gëzim,Në breg me hare t’pushoj.
Era dhe valët do të binden Ty:Paq’, qet’si. Zem’rimi i detit plot stuhi,As djajt’, as njer’zit, as çfar’do që të vij’,S’ka uj’ të gëlltis’ anijen ku rriZoti i detit, tokës dhe qiellit.Të gjith’ ëmbëlsisht të binden Ty:Paq’, qet’si; paq’, qet’si.Të gjith’ ëmbëlsisht të bindenTy: Paq’, paq’, qet’si.
Teksti: Mary Ann Baker, rreth 1831–1921
Muzika: H. R. Palmer, 1834–1907