Number 116
ให้เราพร่ำคำชมเชยเอ่ยสรรเสริญ
ให้เราพร่ำคำชมเชยเอ่ยสรรเสริญ
1. ให้เราพร่ำคำชมเชยเอ่ยสรรเสริญกัน ที่บ้านหรือสถานถิ่นใดใดดั่งนกเจื้อยแจ้วแว่วหูอยู่บนต้นไม้คำชมจะจับใจให้หรรษาคำชมผันจิตหดหู่สู่ปรีดา ให้ความกล้าความหวังจากสวรรค์ที่ใดเมฆปรากฏบดบังตะวันให้รักฉันฉายพรายแสงระวี
โอ้คำชมที่เราพร่ำจะจดจำชั่วชีวีและทอรัศมีชั่วนิรันดร์ให้เราพร่ำคำชมเชยเอ่ยสรรเสริญกันคำชมนั้นฉ่ำหวานซ่านอุรา
2. ดั่งตะวันส่องต้องภูผาเวลาเช้า คำชมเร้าจิตใจให้เริงร่าดั่งเสียงฟ่องของน้ำพุเย็นเด่นโสภากระเซ็นซ่าเพราะหูอยู่ใกล้ชิดฉะนั้นให้เราเฝ้าต่อมิตรสัมพันธ์ ร่วมกันเอ่ยเสียงสำเนียงชื่นจิตจวบใจประสานใจสดใสเนืองนิจในมิตรสัมพันธ์แท้และไมตรี
โอ้คำชมที่เราพร่ำจะจดจำชั่วชีวีและทอรัศมีชั่วนิรันดร์ให้เราพร่ำคำชมเชยเอ่ยสรรเสริญกันคำชมนั้นฉ่ำหวานซ่านอุรา
เนื้อร้อง : โจเซฟ แอล. ทาวน์เซนด์ 1849–1942
ทำนอง : เอเบนีเซอร์ บิสลีย์, 1840–1906